Dua ve Şükür

Dua ve Şükür dinimizde çok önemli iki kavramdır. Kur'an-ı Kerim'in bir çok yerinde ne kadar az şükrediyorsunuz gibi ayetler zikredilmektedir. Diğer yandan yine Kur'an-ı Kerim'de duayı öven ayetler de mevcuttur.

Bir çok kişi tarafından şükür sadece nimete, başka bir değişle kendi lehine olan bir şeye karşı teşekkür etmek gibi algılanmaktadır. Çevremizde bir cenazede elhamdülillah diyeni az görürüz. (Şu güne kadar ben gördüğümü de hatırlamıyorum.) Ya da çok zina iftirası gibi ciddi bir iftiraya uğrayanın elhamdülillah dediği görmedik.

Bir islam alimi olan Bediüzzaman Said Nursi Hazretleri eserlerinde : "Elhamdülillahi alel külli hal" diyor. Yani her durumda elhamdülillah. Biz bu şükrü öğrensek acaba her koşulda söyleyebilecek miyiz ? Nasıl evi soyulan biri bu sözü söyleyecek ?

Yine Gavsul Azam Evliyaların Babası Abdülkadir Geylani Hazretleri öyle bir makamda idi ki. Kendi için dua etmezdi. Onu edepsizlik olarak görmekteydi. (Bunu lütfen yanlış anlamayın ve uygulamaya kalkmayın riyaya ve hataya düşmek ihtimali var.) Nitekim Allah'tan gelen her şeye razı olan Nefs-i Kamile ulaşmış biri olarak sadece Allah'tan gelenlere şükrediyordu. Çünkü O Rabbini çok iyi tanıyordu. O'nun isteyeceklerini ve istediklerini Rabbi çok iyi bilirdi. Şükür'e duadan çok daha fazla zaman ayırıyordu.

Buradan bizlerin çıkarması gereken ders kesinlikle kendiniz için dua etmeyin demek değildir. Buradan çıkan ders: "Dua şükür ile taçlandırılmalıdır." Dua kendi başına olsa bazen menfaat için edilebiliyor. Eğer şükür ile taçlandırılsa sadece menfaat için edilen duayı keser ve sırf lillah için olan bir duaya kalbeder.

O halde dualarımızda şükür halinde olmamız gerektiğini unutmayalım.

Allah'a emanet olunuz.

Selametle...

Cihan KÜSMEZ